بیست و هشت دی تا ابد بنام توست ... خیالت تخت مهربان من

             امروز کنار تو

                    

                   برای رفتن تو و او اشک ریختم

 

                          امروز در کنار تو خواستم به رویاهایم پا بگذارد

 

          امروز جان من ٬

 

                          یادم نرفت فردا روز توست

 

          روز خوب آمدنت

 

                                      روز خوبه بودنت ...

 

                                           روزی که به آغوش کشیدت پدر

 

                                           روزی که به آغوش کشیدت مادر

 

                          و روزی که برادری از داشتن خواهری دل شاد شد

 

       همین امروز هم یادم بود برادری را که به آغوش کشید خواهری را

 

       و به خاکش هدیه داد

 

جان من

 

           خود بهتر میدانی که چقدر سرشارم

 

       دیشب ها که بخوام آمدی دیدی که چه شد حال و روزم

 

  روزهای درد و دلت که تمام شد

 

امروز من و ماندم و درد و دل و یاد تو

 

                    بگذریم ...

 

        فردا مبارکت دختر زمستان

 

            فردایی که تا ابد مختص توست

 

                                      و یادم نمیرود میلاد مبارکت را

 

     یادم نمیرود که روزی بودی و ما از داشتنت شاد بودیم

 

   برایم بمان

 

         تو که باشی رویاهایم رنگی میشود ...

 

 

دلم نوشت :

فردا مختص بهترینی است که دیگر نیست ...

دختر عمو ... روز بودنت مبارک

 

۲ بهمن روز رفتنت شاید نتوان بگویم از تلخ کامی هایمان ...

جانم ببین بین آمدن و رفتنت چقدر فاصله اندک بود ...

تو بهارت را ندیدی و رفتی ... بگذار ۷ سال ندیدنت دهن کجی کند ...

 اما باز هم فریاد میزنم ...

                              "  جان من ۲۶ سالگی ات مبارک " 

 

واژه ای سرشار از حس ... حسی بنام دوست داشتن

و منم همان که واژه واژه تو را جستجو می کند

                                                                   برزخی ترین روزها

 

                     ببین چگونه دست و پا میزنم برای داشتنت

 

آرام ... آرام ...

 

                          در گوشهایم نجوا میکنی 

 

                            " هستم ٬ انقدر نگران نبودنم نباش "

 

و من ... آری من

 

                              باز هم نمی شنوم و با دیوانگی فریاد میزنم

 

                                   هان !!! چه گفتی ؟!!!

 

                                                 نشنیدم ٬ حتما باز هم گفتی فرداتر ها خواهی آمد

 

         و تو لبخند میزنی بر من

 

                                                       و من در دل ریشخندی میزنم و میگویم

 

                         هه ... روزگار ما را ببین او هم ما را به بازی گرفته است !!!

 

آری ... درست این است

 

                             من تو را نفهمیدم   

 

                                                          نگو نخواهم فهمید

 

خود بهتر میدانی من تشنه ام

 

                                     میدانی من ...

 

                                               بگذریم ... تو میدانی

 

                                          تو همه چیز را میدانی

 

                             تو منی ... گاهی یادم میرود

 

                                                   گاهی فراموشم میشود

 

اما شک نکن به خواستم

 

                            به دردانه بودنت

 

                           تو حس بودنی

                                                   لمس عطر خواستن

 

                             بی نظیر

                                        بی بدیل

                                               تو بهترین من

                          

                            تو تب تندی هستی که عرقش سرد نمی شود

 

                       تو دیر و زود نداری

 

                               تو خودِ خودِ  " دوست داشتنی " 

 

                                                                                                                          

 

      دلم نوشت :

               دوست داشتن رو دوست دارم ... چون تو دوست داشتنی هستی ... تو و خیلی های دیگه ....

        دوست داشتن رو دوست دارم ... فقط همین !!! 

  

 

 

                                                                           

        

چه میشود نوشت جز ... بی عنوان

خورشید  ... روشن ... احمدی روشن ... شهریار ... شهریاری ... علی  ... علی محمدی ... ایل ...

قشقا ... قشقائی ... زندگی ... پدر ... فرزند ... همسر ... تلاش ... درس ... ملت ... هسته ای ... وطن

سرزمین ... خاک ... جا ... مقام ... شهادت ... زن ... نگاه ... آخرین ... وداع ... پسر ... ترور ...

صهیونیست ... تروریست ... مرگ ... رویش ... صدا ... بغض ... پدر ... پدر ... پدر ... پدر ...

 

 

 

 

خدایا

 

جایشان سبز خواهد شد

 

مرگ حق است و جز این نیست  در اندیشه ها

 

                   ما راوی شدیم

 

              و نشستیم و گفتیم

 

اینان بروند آنان می آیند و ما هماره در حرکتیم

 

       خدایا

 

برکتت را شکر

 

                               باز هم تحریم شدیم

 

              همینطور میرویم و حرکت میکنیم و تحریم میشویم و رشد می کنیم

 

تخم طلاها اما هنوز نزد جک است

 

                           آرام آرام می آید

 

                                                ریز نگاه غول درخت لوبیا می اندازد

 

                            و تخم طلا را میگیرد و میرود

 

              تخم های طلای ما را هم برده اند ...

 

با این تفاوت که غول دیگری است  و بوی آدمیزاد هم نمی آید

 

                              ما هم هنوز نفهمیدیم نقشمان چیست در این تراژدی رشد ...

 

فرزند روشن تا بزرگ شود

     

                            واژه ی پدر را باید بپرسد و نیابد لمس حضورش را

 

                            پسر قشقایی باید

                 

                               از فرداها نقش پدر بازی کنند برای مادر و مادربزرگ و پدربزرگ و

 

                    همه که پدرش را میشناختند ...

             

                  خدایا

 

آقااااااااااا !!!! حفاظت میشود

 

                                        مصحلت اندیش نظام ما حفاظت میشود

 

             نماینده ی مردمی ما   !!!!

              

                                           باز هم حفاظت میشود ...

      

                                      حتی انکه چندرغاز ملت را خورد و رفت هم محافظت میشود !!!

 

اما دانشمندان ما ...

     

                              دانش گستران ما نه ...

 

                                       خدایا خودت تعجب نمیکنی از آدمی که ساختی ؟!!

 

من که از خودم  متعجبم  !!!

 

                                        یک کوچه

    

                                                یک ماشین

                            

                                                           یک تراژدی

   

                                           دو فرزند

                 

                                                       دو همسر

 

                                                                         دو خانواده

 

چقدر دلشان میگیرد آقازاده ها

 

                                                 دو روزی عزای رسمی اعلام خواهند کرد

 

                 دو روزی شاید از سر عزاداری هم شده

 

                                          ما را چپو نکنند !!!

 

                                               وای چپو نشدن چه رویای شیرینی ....

 

خدایا

 

                            باز هم از من به تو نصیحت

 

                                            از ما توقع انسانیت نداشته باش

 

                       یادمان ندادی یا یادمان رفت ... نمیدانم !!!!

 

                                            ولی پریم از خالی ...

 

       به دل نگیر ...

 

                                    باز که باران گرفت !!!

 

                                        خداوندگارا

                                                      

                                                         طناب داری که بافتی

 

                                           هر چه بگذرد برایشان کوتاه تر میشود

 

                        آنها حریص تر از این حرف هایند !!!

 

                    تروریست وطنی

 

                                          تروریست آن طرف آبی

 

                                 خدایا چقدر تروریست داشتی و خود بی خبر بودی ...

 

                                         اژدها پروراندی در آستین سمت راستت این بار

 

                                 چابکی کن خدا

  

                           طناب بنداز

 

                                                 بوفالوها را رها کن از این غبار

 

طنابشان نیاوری

 

                          طناب پیچمان می کنند

 

                     دارند متحد میشوند تروریست های وطنی و غیر وطنی

 

                                   شاید هم شدند ... خودت بهتر میدانی !!!

 

            فقط میدانم فرجام ما

 

                                             گیج و واگیج تر از این حرف هاست که فکر میکنیم ....  

                       

 

 

امروز دل من

این روزها نوشیدن یک فنجان چای داغ ده سال مانده را بیشتر دوست میدارم تا شنیدن دوستت دارم های اطرافیانم ... امروز حالم را نپرس همه چیز خوب است ... همه چیز در کنار گوش من در جریان است و من میشنوم و به دل نمی گیرم و به فکر فرو میروم برای این همه جریان ... همه چیز خوب است ... همه چیز هست جز دستان نوازش تو بر گیسوان خسته ام ... همه چیز خوب است جز دوستی های خاله خرسه که دمارم را در آورده است ...

تو مرا می بینی من اما بی تو ام ... بی حضور تو با یاد تو ...

خواهشم از تو درست مثل ... تمنای یک کودک است برای یک لحظه رها شدن .... بخوابم بیام ... دلم برایت تنگ شده ... روزهاست دلم برایت تنگ شده ... از همین یلدا که گذشت دلم هوایت را کرد ... هوای بودن و نبودنت ... هوای عصبانیت شیرینت را ... هوای بوسه های گرمت را ... هوای زانوان خسته ات را که جایگاه امن من بود ... باد که میوزد یادت گریبان خاطراتم را میگیرد ... یاد آغوش امنت ... تو که یادت هست مثل من فراموش کار نیستی ... تو که یادت هست چقدر از صدای زوزه اش می ترسیدم ... تو که یادت هست آن شب را پشت پنجره ... گفتی چرا بیداری ... و من به آغوش امنت پناه بردم و آرام خوابیدم ...

چقدر ساده رفتی ... چقدر آرام خوابیده بودی ... چقدر بغ کرده بودم از نداشتنت ... چقدر خانه خراب به نظر می رسیدم در وجود خود ... و الان همین لحظه چقدر بیشتر از پیش تو را گم کرده دارم ...

سرم درد دارد ... به خوابم بیا ... بگو عزیزکم آرام بگیر ... تو فقط بگو عزیزکم تا من آرام بگیرم .... دلم برای تو تنگ شده ... تو مرا می بخشی برای روزهایی که از یادم میروی ؟!! تو مرا می بخشی برای بد بودنم ؟!!

تو که طاقت دیدن اشک های هیچ یک از ما را نداشتی مهربان من ... پس چه چیز رویای تو را از من گرفته تا این کلید ها خیس از اشک شوند ...

بیا سرم را نوازش کن ... خوب میشود ... به خدای مهربانی ات خوب میشود ...

بیا جدایم کن از این تن خستگی ... نوش دارویم شو با روح مهربانت .... امشب به شوق دیدنت چشم خواهم بست بابابزرگی ...

 

    دلم نوشت :

 

                         یلداهای این سالها

                                                   

                                                 برایم عطری ندارد تا از آنها بگویم

 

                                    چون تو نیستی تا هشتاد و اندی سالگی ات را جشن بگیریم ...      

 

              امروز بیشتر از همیشه دلم برای تو تنگ است

 

                                        بند انگشتی شدم برای لمس خواب تو             

 

                                             

   

چند روزها نخواهم بود ...تنها همین

خدا هست

        سیب هست

                                           زمین هست

                درخت هست

            دانه هست

                               از چه می ترسی ؟!

    گندم هم هست ...

                                نترس آدم هم هست

       حوای بی هوا هم هست

نگران نباش

آنچه میگویندش زندگی هست ...

                                              تنها آنچه که دغدغه ات نمیشود

              ترست نمیدهد

                                    باردار بغضت نمیکند نیست  !!!

آری ... نگران نباش

           آب هست ...

           خاک هست ...

                                       دانه می روید ...

             نور هم هست ...

تنها من نیستم ...

برای روزی روزی روزی روزی چند تنها من نیستم ...

میایم ...

                     تو باز هم اراجیف مرا خواهی خواند ...

فقط این روزی روزی روزی ها را کمی نفس بکش ...

                     تا تنم روحم را یارای بودن باشد ...

 

فقط همین ........

 

 

 

 

 

... ستاره ها ...

ستاره ها را باور میکنم در انحنای شبهای زمستان ٬ حتی اگر با پاره ابرهای سرخ گونه ی خود را بپوشانند .

 

ستاره ها را باور میکنم چون نزدیک تر از من به من ٬ روحم را نوازش میکنند در سمفونی باران ... به پیشواز نگاهم می آیند در برهوتی که مرا از من جدا میکند ... و من گاهی با خود میگویم چقدر خوب است که حتی بعد از مرگ هم برای ما میدرخشند و من چقدر عاشق ستاره هایم ... و من آن لحظه عجیب شیفته ی فاصله ی نوری میشوم ... چقدرحس دارند و چقدر مهربان میدرخشند درست مثل همه آنهایی که وقتی نگاهم به چشمانشان می افتد عشق میگیرم و مهر ... و گاهی حتی بی انکه نگاهشان کنم .

ستاره ها را باور میکنم بی انکه زیر جذر ببرمشان ٬ فاصله را باور نمیکنم حتی با عجیب ترین فرمولی که تو به یادم بی اندازی ... من آنها را میشناسم نه غرور سحابی ها را دارند که همه چیز را در خود ببلعند ... نه چون سیارک ها جریحه دار است روحشان هزار هزار تکه بر مدار بودن ... و نه چون ستاره های دنباله دار خودخواه که سالها نگاه را در انتظار دیدار خود بگذارند ... همیشه هستند ... همیشه لبخند میزنند بر من ... من انها را میشناسم همان روح های خوشبختی هستند که بر روی زمین میدرخشیدن و اکنون رو به تجلی گرفته اند ... همان هایی که آسمان کمشان داشت ...

 

ستاره ها را دوست میدارم ...

 

 

 

 

 

 

دلم نوشت :

 

فردا برای توست ... قلبم برای تو نوشت ...

           

 تو چشم می گشایی

 

                     و گرما همه جا را فرا میگیرد

 

                          میشوی خورشید زندگی

 

                    هم آغوش مردی به نام پدر

 

                                 و بانویی به نام مادر

 

                   رشد میکنی در ورای لحظه ای بنام زندگی

 

                      عشق میدهی ...

 

                                    بغض میکنی ...

 

                             فریاد میزنی ....

 

                        من جیغ میکشم ...

 

                                        هه هه به تو میخندم ...

 

                    تو لبخند میزنی ... 

 

                   تا من به تو بگویم خواهری انقدر مهربان نباش

  

                                                    انقدر روانی ام مکن !!!

 

                

                                                      ***

 

 ۲۱ آ‌ذر  برای تو بود ... قلبم برای تو نوشت ...                 

 

    تو آمدی

 

                                    من لبخند زدم برای بودنت

                                

                                 کوچک بودم

 

                    از دوست داشتن زیادم خفه ات میکردم

               

                             تو امروز ناز میکنی ...

 

                                       غر میزنی ... 

 

                               عشق میگیری ...

 

                                      همیشه علامت تعجبی ....

 

                                    بدان با هر فریادم دوستت دارم

 

                                  هی ... این را باور کن خواهری ...

 

 

توضیح نوشت برای دلم نوشت :

 

برای دو خواهری ام که دوستشان دارم ... به مناسبت میلاد زیباشان در ۲۱ آذر و ۶ دی ... دختران پاییز و زمستان همیشه باور کنید عشقم را در پس هر فریاد ....

پاره ای سکوت به احترام واژه ای به نام زندگی

 

 

      گاهی فکر میکنم زندگی شاید همین باشد  ٬

                

 

                       تنها لحظه ای به یاد تو عاشقانه گفتن ...

 

 

 

                               

 

    بیدل نوشت :

 

          یلدا ها از پس هم گذشتند 

   

 

                       و من هنوز در اولین بلند شب عاشقانه ام دست و پا میزنم   

 

 

 

حالا دیگه باور میکنم زندگی مثل لیمو میمونه ٬

 

                                                           اولش شیرینه اما آخرش تلخ ...