... نقطه بچین در فاصله های بودنم ... دلم سر خط میخواهد ...

 

 

کودکی رو به آسمان کرد و گفت :

 

ـ خدایا با من حرف بزن ...

 

* مرغ دریایی آواز در داد ، کودک نشنید .

 

کودک دوباره رو به آسمان کرد و گفت :

 

ـ خدایا با من حرف بزن ...

 

*صدای رعد در آسمان پیچید اما کودک باز هم نشنید .

 

کودک دگر بار رو به آسمان کرد و گفت :

 

ـ خدایا با من حرفی نزدی ، معجزه ای نشانم بده ...

 

*کودکی پا به دنیا گذاشت اما کودک ندید .

 

دوباره گفت :

 

ـ معجزه ای که نشانم ندادی لااقل خودت را نشانم بده ...

 

* خدا پائین آمد کودک را لمس کرد و کودک شاپرک را کنار زد و باز هم خدا را ندید !!!

 

 

                   دلم نوشت :

                               نشانه هایت را دست به دامانم در ساعتی که دلم عجیب در خلسه ی بودن فرو رفته و کمی دلش هوای تازه میخواهد از جنس بغض ...

        

 

                  توضیح نوشت :

                                      متن پست از نویسنده ای روس تباره که من متاسفانه اسمشون رو نمیدونم ... اما چند سالی میشه این متن گاه های زندگی ام در بر میگیره و آرومم میکنه ...

                     ببخشید ... حرفی نیست جز صدای پای سکوت ...

 

... به کنار من نیا ...

 

           به کنار من نیا

                      نرم و آهسته بودن کار من نیست

                  کار من نیست محافظ باشم چینی نازک تنهایی ات را

           به کنار من نیا

                      صبوری کار من نیست

                               مستانه ریختن را ز یاد برده ام

                                    ساقی مرگ پیمانه ها را به چشم دید

                       در برهوت بی تفاوتی

                     سالهای مشترک را نگه دار

                     اما دستانت را به من نسپار

                                  من بار امانت نتوانم داشت

                        عشق به تو

                                   قد شانه های من نبود

                             فرمان را امروز منطق فلسفه گونه ام می نگارد

                   آه ه ه ه های زمستانه در بهار

                    روحی که یخ زد

                           تبار مجنون تبار من نبود

                               من از جنس خودخواهی های ریز ریز

                                   از تبار غبارم

                               دستمال کوچکی بیاور و مرا از طاقچه ی دلت پاک کن

                        دانه های غبارم را نیز پاک کن

                                 بی قراری رفیق روزهای دیرین من بود

                         روزهای گیج

                                   روزها گیج تر

                                  چه شیرین رفیقی بود

                                      چه شیرین روزی

                                    دیابت امانم را بریده

                              دیگر رسید زمان رژیم درمانی رسید !!!

 

 

 

 

         بیا ساقی بده جامی خمارم من بیا ساقی بده جامی خمارم من

              چه شب ها در هوس در انتظارم من خمارم ...خمارم ...  خمارم ...

 چنان ساقی به ساغر باده را مستانه میریزد

        که گویی خون دل از شیشه در پیمانه میریزد

 من و تو آشنای سالهای مشترک بودیم

    من و تو آشنای فصل های مشترک بودیم

                    کنون طرح جدایی بین ما بیگانه میریزد ...

                               ...

                                   ...

                                         ...      

 

 

 

              دلم نوشت :      

        باز بهار و باز عطر بهار نارنج ... تو چقدر بوی بهار میدهی ... تو قدر شبیه بهار نارنجی نگارین من

                                    بهار ها تقدیم تو تکیه گاه ... 

 

.....

 

 

           دلم کمی سکوت میخواهد ... مغز پیرم آرام بگیر ... فردا روز دیگری است !!!

   

 

                 همچنان آدم های ساده را دوست دارم

  

               همچنان خوبم 

 

               باور کن...  باور نمیکنی... بپذیر

 

                                       حال من خوب است 

 

                       تنها این مغز پیر  کمی سکوت میخواد 

 

                                             سنگین شده ... همین !                        

                                    

 

            یکی که کم میشود از ساده ها 

                              دلت میخواهد بعض کنی 

                          اشک بریزی 

                              فریاد شوی 

                                    اما باز هم سکوت میکنی 

                                              و به سکوتش احترام میگذاری 

                    من که دلتنگم برای عموی بلاگفا 

                                           ساده ای که صادقانه ساده بود 

                     عمو  کیوان ازیز تو همین حوالی هم آیا نیستی ؟؟؟   

 

                      

 

                        امان از این سکوت ...

 

 

 

دل باز بی صدا نوشت

    آرام ...

   

       آرام......

  

               آرام....

  

            من به تو نزدیک میشوم از دورها

  

                            و تو دور میشوی از نزدیکی من

  

              و من تنها به این می اندیشم

  

          این جاذبه ی زمین نیست که مرا به سمت تو میکشاند جانِ من !!!

  

                          آخر عشق که قوانین فیزیک سرش نمیشود !!!

 

دو قطب هم نام یکدیگر را دفع نمیکنن

                      

                                        به دل نگیر

           

                                                             بیا ...

 

             برای یک دوست دلم نوشت :

 

                                    مرتضی جان  

                    

                                   گردوی جوان بلاگفا

                                         رفیق خوب من

                                         تمام گوشه کنار را بگرد

                                                   تو خودِ خودِ بیداری جانم 

                                   نه گوشه ای

                                                    نه کناری

                                                      تو نوری 

                      سرشار از اگاهی

                                           در تلاش برای بهترین شدن

                                      بهترین

                                                      روز میلاد قشنگ مبارک مهربان رفیق

... برای بهاری که بزرگم کرد ...

                                  بهار بود

 

                                             نزدیک به عمود تابیدن خورشید          

 

                          ضربه های عقربه ی ساعت اتاق که یازده بار نواخته شد

 

                                اتفاق تازه ای نیفتاد

 

                              تنها یک زندگی جاری شد

 

                        پدری از نخواستن اما داشتن لبخند زد 

 

     و مادری از داشتن دختری که دوست میداشت پسر بود شاد شد

                                  

                                   بیست سال گذشت از آن بهار

                       

                     بهار دگری آمد

                              و من هنوز فکر میکنم

 

               آیا براستی این من بودم که دعوت نامه طلب کردم برای دنیامان !!!

 

 

         دلم نوشت :

                      پدرم ... مادرم ... اگر روزی بدانم این من نبودم که شما را انتخاب کردم و بدون حق انتخاب پا به این دنیا گذاشتم ... بی شک ان روز هم عاشقانه دوستتان دارم ... بی شک آن روز هم خوشحالم از بودنتان ... و شما را خواهم بخشید برای این بودن ....

 

                                 

فکر ... تلاش ... تغییر ... گریز ... رها ... درد ... باور ... جاودانگی

 

 

         در فکر تغییرم ...

در فکر تغییر تمام روزمرگی هایم ...

در فکر تغییر تمام روز سپردن ها به بی نگاهی ...

در فکرم برای تغییر هر آنچه که فرصت رشد از من میگیرد ...

 

 

    در فکر باورم ...

باور هر آنچه که هست ...

باور هر آنچه نیست ...

باور فصلی نو ...

باور هر آنچه مرا از من خواهد گرفت پس نباید باشد ...

باور پر پرواز و رهایی ...

باور ما ...

 

 

         در فکر دردم ...

درد برای بقا ...

درد برای راه یافتن ...

درد برای درمان ...

درد برای پرواز ...

درد برای درک تو ...

درد برای بودن ...

        

 

             در فکر گریزم ...

گریز از تن مردگی ....

گریز از ریز و درشت های عاطفی دست و پا بسته ...

گریز از تمام آنچه که نمی کشد اما جان میگیرد ...

گریز از تمام آنچه تیشه نیست اما ریشه میدرد ...

گریز از زیستن با ترس تعددی ...

گریز از بی قراری های عاشقانه ...

گریز از خون مردگی آبله های ذهن ...

 

 

              در فکر جاوادنگی ام ...

جاودانگی احساس ...

جاودانگی وجود ...

جاودانگی روح ...

جاودانگی هر آنچه لایق جاوید ماندن است اما ...

جاودانگی پروانه ها ...

جاودانگی بوسه ...

جاودانگی تو ...

 

                  در فکر بی توقعی ام

                       بی نگاهی

                               کم کردن

                                         بخشیدن

                            در فکر سپردنم

                                    سپردن رویا به هیچستان

                         کمک

                                  کتمان

                                       

                                                                 

                       و من میدانم به فکر بودن کافی نیست

                                               و باید در تلاش باشم ...

 

                       فقط ...

                                     رهایم کن از احساسات کشدار و نمور !