پر از باران که شوی

تازه می فهمی چه دردی دارند ابرهای باردار

و چه زمین ها که حاصلخیز نمیشوند

از بر ِ اشک های پنهانی تو

تا بوده همین بوده

هر کجا اشکی پس افتاد لبخندی زبانه کشید !!!