هیس !!!

وقتی به درون خودم نگاه میکنم، هزار چهره میبینم که با یک سرکشی عجیب گاهی خودشون رو به رخ میکشن. 

چهره ای از درون من که اگر حق انتخاب باشه نه غریزه هیچوقت بروز پیدا نمیکنه. 

نه اینکه انتخاب من این باشه، شاید انتخاب هر انسانی اینطوره که ضعف هاش پوشیده باشن. 

اما مدتی هست که فکر میکنم ضعف ها باید تبدیل به نقاط قوی وجود آدم بشن، هر چیزی که باعث رشد نشه حداقل کاری که میکنه این هست که باعث رکود ادمی میشه.

مدتی دلم میخواد اون گوشه ی طوفانی قلبم رو بکشم جلوی خودم و بهش بگم دقیقا چته که اینطور دل میشوری و اضطراب می بخشی! 

من قوی ترین من این روزهام، زنی که ایستاده سر احساساتش و هر زمان که دلش بخواد می بخشه، رها میکنه و میخنده. 

و هر زمان که نیاز باشه با اشک هاش رفاقت میکنه! 

زنی که جهانش رو ردزی خالی از اضطراب میبینه و خودش زو میبخشه. 

مانا